|
Biliyorum konuşacak
birşeyimiz kalmadı,
paylaşacak hiç bir şeyimiz
yok.
Yine de yüreğimden gücümün
yettiği yere kadar sana
sesleniyorum,
seninle konuşuyorum...
Bugün sana olan kırgınlığımı
rafa kaldırdım,
sevgimi aldım avuçlarımın
arasına, ona sığınıyorum...
Cümlelerimi kısalttım,
kelimelerim buruk, gülüşlerim
istenmeyen dudaklarımda...
Bir ihtimal gelişine
sığındığımı farkettiysem
de, engel olamadım gurursuz
ama umutlu hasretine...
Bugün gönlümü hoş tutmak
istiyorum,
imkansız olan her rüyaya
inanasım geliyor...
Bir çocuk gibi
isteklerimi bastıramıyorum...
Çalmayan telefonuma
elim gidiyor,
sana halen bende olduğunu
ısrarla yazmaya çalışıyorum...
Bende olan seni,
hiç kırmadım, değiştirmedim
ve hep korudum desem
de, sendeki benin
nasıl olduğunu, gülüp
gülmediğini anlamsız
bir sıkıntıyla merak
ediyorum...
İçimdeki güzelliğine
inanıp inanmamanı artık
umursamıyorum!
Üşüyorum, bu üşüme yalnızlığımdan
geliyor ve sarıyor her
tarafımı...
Tutunabileceğim hiçbir
güzellik yok, hatırlamaktan
usanmayacağım
anılarım dışında...
Isınabilmek için onlara
sarılıyorum...
Anlamsız ve cevapsız
sorular hıhzırca sırıtıyor,
ben görmemeye
çalışıyorum... Düşler
uzak gibi görünüyordu
ama yakındı...
Belki de görmeyi
istemek gerekiyordu...
Gözlerini aç desem kapatacaksın
ama kapatma gözlerini!
Kendime bir demet papatya
aldım ama bakmadım
falıma... Gözlerimi
gelişlere verdim, gözlerimdeki
hüzün bile seni özlemiş
itiraf etti sonunda...
Düşüncelerim gururlu,
hayallerim ve sevdam
değil...
Gelseydin, kendimi unutup
sana koşacaktım, susturacaktım
içimdeki isyanı,
kavgaların ortasında
bir güneş gibi doğup
ısıtacaktım yüreğini,
sevinçten ağlayacaktım
bu defa, mutluyken hemen
sarhoş olmuşum gibi,
dokunacaktım, sarılacaktım.
Ama gelmedin, gelemezdin
belki de gelmeye de
hiç niyetin yoktu aslında...
Kendimi kandırdığımı
anladığımda ağlıyordum...
Eskiden kimi şarkıların
ne kadar anlamlı olduğunu
düşünürken, şimdi
ayrılığın ardından çalınan
her şarkı umutsuzluğumu
ve sevgimi anlatıyormuş
gibi geliyor... Sevdiğim
ne çok şarkı varmış,
bunu senin gidişin gösterdi
bana...
Her şarkıda sen varsın,
her yerde, her gördüğüm
insanda, denizde,
gecede, uykumda... Nasıl
beceriyorsun her yerde
olabilmeyi...
Bu bir marifetse eğer,
neden benim yanımda
degilsin ki?
Gözyaşlarım asilliğini
yitiriyor ve yenik düşüyorum
sevdana...
Gittin! Belki de
hiç gelmemiştin ben,
geldiğini sandım...
Ayak uyduramadım
yorgunluğuna... Dudaklarına
düşlerindeki öpüşü konduramadım...
Kimi zaman bir çocuk
oldum gülüşlerinde şımaran,
kimi zaman bir kadın;
dokunuşlarında kendini
bulan... Ama! En çok
da imkânsızın oldum...
Her gelişimde bir
kez daha gönderdiğin
oldum... İnanamadığın,
Yenemediğin,
üzerinden atlayamadığın
korkuların oldum...
Ağladığın, bağırdığın
ya da
sustuğun isyanın oldum,
sessizce boşalan gözyaşların,
birikmişliğin oldum...
Yüreğindeki kadın ben
olmak isterken yüreğine
sığınan ve tozlanacak
olan
bir anı oldum... Haketmediklerin,
artık yeter dediklerin
ve herşeyin olmak isterken
belki de hiçbir şeyin
oldum... Söylesene ben
gerçekten senin neyin
oldum?
Sesin hep uzakları çağırıyordu,
ben üstüme alındım,
sana geldim...
Bilseydim, bana ait
olmayan bir seslenişi
sahiplenir miydim?
Şimdi bir mevsimlik
aşk kaldı avuçlarımda
sadece bir mevsim yaşanan
ama bir ömür gibi gelen
aşk... Kalbime henüz
söyleyemedim gittiğini,
öğrenirse onun da acı
çekmesinden korkuyorum...
Seni halen
benimle biliyor ve seviyor
ama ben kalbime ilk
defa yalan söylüyorum...
Gittin! Sevdamın yokluğuna
alışabilirim belki ama
sesinin uzak yolların
sonunda olması acıtıyor
içimi... Suskunluğun
en büyük silahındı,
suskunluğunla vurdun
beni asıl acı olan, canımı
acıtan unutulmak...
Söylesene unutulmak
kime yakışıyor?
Unutan sen olsan da
sana bile yakışmıyor
...
Merak etme, üstüne giydirmedim
bu duyguyu, unutulmayan
olmak
sende daha güzel duruyor...
Görüyorsun işte, aşk'a
ve sana ihanet etmiyorum
benim kırgınlığım aşk'a...
Sen üstüne alındın...
Pelin Onay
|
