Ne gariptir şu ayrılık günleri

Bir dosttan da, düşmandan da ayrılsan

Nedense bir tuhaf oluyor insan.

Derin bir sızı giriyor içeri

Son bir defa bakarken caddelere.

Dükkânlara, evlere, kahvelere

Hatıra yüklü kervanlar geçiyor,

Dolu dolu gözlerinin önünden.

Bu son yadigâr mı bir ayrılık gününden?

Ne unutulmaz zamanlar geçiyor

Ağır ağır biz farkında değilken.

Gökler masmavi, yaprak yemyeşilken

Sen istediğin kadar unutulmaz de

Bu son dakika, bu vakitsiz yağmur.

Unutulur azizim, unutulur...

Başka ne yapılır böyle bir günde?

Kapanan bavul, çivilenen sandık

Ve sonra kuru bir "Allaha ısmarladık !"

Ümit Yaşar Oğuzcan